

كاش مي شد ما بهاري مي شديم
خيس آواز قناري مي شديم
قلبهامان بوي خدا مي داد باز
بوي عرفان و دعا مي دادباز
كاش در يك شب سبز و قشنگ
عشق از ما باز بيعت مي گرفت
كاش چوپان دل ما، عشق بود
پاسدار محمل ما ، عشق بود
كاش از خوبان عالم مي شديم
توبه مي كرديم و آدم مي شديم
چون شقايق، سرخ مي مرديم كاش
از شهادت، زخم مي خورديم كاش
كاش ما هم چون كبوتر مي شديم
پاك مي مرديم و پرپر مي شديم
